چگونه تشخیص دهیم که رادیواکتیویته سنگ مرمر از حد استاندارد فراتر رفته است؟

در اوایل سال 1993، اداره ملی مصالح ساختمانی استاندارد طبقه بندی و کنترل را برای حفاظت رادیواکتیو محصولات سنگ طبیعی صادر کرد که سنگ های طبیعی را بر اساس سطح رادیواکتیو طبقه بندی می کند و آنها را به کلاس A، کلاس B و کلاس C تقسیم می کند. محصولات کلاس a می توانند در هر مناسبتی از محصولات کلاس B می توان برای پرداخت های داخلی و خارجی کلیه ساختمان ها و تاسیسات صنعتی به جز دکوراسیون داخلی اتاق استفاده کرد و سنگ های استاندارد کلاس C را فقط برای پرداخت های خارجی ساختمان ها می توان استفاده کرد.

طبق آزمایش و آنالیز ما از نزدیک به 200 نمونه، 80 درصد از نمونه های سنگ متعلق به کلاس یک سنگ و سنگ مرمر متعلق به کلاس یک سنگ است که می توان از آن در هر مناسبتی استفاده کرد. محتوای رادیواکتیو برخی از سنگ ها بسیار کم است، حتی کمتر از کفپوش های سیمانی معمولی و آجرها. استفاده از این نوع سنگ در داخل خانه می تواند نقش محافظ، کاهش تشعشعات داخلی کل و نقش مهمی در حفاظت از محیط زیست داشته باشد.

بسیاری از مردم نگران این هستند که چگونه سنگ مرمر موجود در اتاق را از حد استاندارد تشخیص دهند. قابل درک است که روش های آزمایش سنتی عمدتاً آنالیز طیف اشعه گامای داخلی و آنالیز رادیوشیمیایی است. نمونه های آزمایشی باید آسیاب و مهر و موم شوند. چرخه تجزیه و تحلیل حدود 20 روز است و هزینه آنالیز بالا است. با توجه به این وضعیت، با حمایت مرکز ملی پایش کیفیت سنگ، دانشگاه علوم زمین چین (پکن) ژئوفیزیک کاربردی و انجمن صنعت سنگ چین به طور مشترک اولین آشکارساز رادیواکتیویته سنگ و روش‌ها و فن‌آوری‌های اندازه‌گیری مرتبط با آن را توسعه دادند که توسط متخصص تصویب شد. ارزیابی اداره مصالح ساختمانی دولتی و اخذ گواهی صادر شده توسط اداره نظارت فنی و کیفیت شهرداری پکن.

ابزار آشکارساز مانند یک چراغ قوه با یک نمایشگر کوچک در بیرون است. این ابزار قابل حمل را می توان برای آزمایش بدون آسیب رساندن به محصول نهایی به سایت آورد. می توان آن را مستقیماً روی محصولات نهایی آزمایش کرد. محدوده آزمون 50 × 50 سانتی متر است، زمان آزمایش کوتاه، معمولاً حدود 10 دقیقه است.

بالاخره محیط خانواده یک کل است. تا زمانی که شاخص رادیواکتیویته در محیط با استاندارد مطابقت داشته باشد، تأثیری بر بدن انسان نخواهد داشت. کورکورانه از بین نبرید زیرا نگران این هستید که رادیواکتیویته برخی مواد از حد استاندارد فراتر رفته و منجر به ضایعات غیر ضروری و دردسر می شود.